Waarom de kilometerstand van de Olympisch kampioen Canon EOS-1D Mark III checken?

De Canon EOS-1D Mark III is een camera die oppermachtig was in de sportarena's en op de Olympische Spelen van 2008. Het is een echt machinegeweer in de fotografiewereld, geschikt voor 10 frames per seconde dankzij dubbele DIGIC III-processors en een geavanceerde 10,1 megapixelsensor. Een camera als deze tweedehands kopen zonder de kilometerstand te controleren, is als het kopen van een raceauto waarvan de kilometerteller is afgeplakt.

Professionele verslaggevers spaarden deze karkassen niet. De camera zou kunnen werken in stromende regen en bursts van 100 frames achter elkaar kunnen produceren. Vanwege dit specifieke gebruikskarakter is het vrijwel onmogelijk om op de secundaire markt een 1D Mark III te vinden die ‘gewoon in de kast lag’. De meeste van deze camera's hebben de ontberingen van commerciële fotografie doorstaan ​​en hun mechaniek kan tot het uiterste versleten zijn.

Mechanismebron van 300.000 frames: mythe of realiteit

Als antwoord op verzoeken van professionals uit de industrie hebben Canon-ingenieurs een geheel nieuw sluitermechanisme voor de Mark III ontwikkeld. Het was een doorbraak: de aangegeven gegarandeerde hulpbron steeg tot een fantastisch aantal van 300.000 operaties. De mechanica werd versterkt en de spiegel kreeg een nieuw schokabsorptiesysteem dat trillingen minimaliseert met een snelheid van 10 fps.

De praktijk van servicecentra heeft bewezen dat het rolluik inderdaad zeer duurzaam is. Veel karkassen overtroffen gemakkelijk de grens van 400-500 duizend klikken. Als u echter een voertuig vindt met een kilometerstand van meer dan 250.000, moet u begrijpen dat metaalmoeheid en geleidingsslijtage al bijna kritiek zijn. Aan de andere kant wordt een camera met 100.000 rondes voor dit model als behoorlijk "vers" beschouwd.

De sluitertelling lezen zonder naar het servicecentrum te gaan

Voor professionele Canon-apparatuur is het probleem van het verbergen van de kilometerstand nooit een probleem geweest. De camera registreert elke opening en sluiting van de gordijnen met uiterste precisie en legt dit nummer vast in het interne geheugen. En, belangrijker nog, dit cijfer wordt voortdurend vertaald in de metadata van elke opgeslagen foto.

Deze gegevens (bekend als een Shutter Count-tag) worden gecodeerd opgeslagen in een RAW-bestandsstructuur (.CR2). Het is onmogelijk om ze via de standaard “Bestandseigenschappen” te krijgen. Maar als u een originele afbeelding in handen heeft, onaangetast door grafische editors, kunt u eenvoudig nauwkeurige statistieken verkrijgen.