Widok z warsztatu: Złoty wiek mechaniki Nikona

Przez lata demontażu aparatów Nikon w moim centrum serwisowym stworzyłem swoją osobistą ocenę niezawodności. Japończycy mieli jedno i drugie absolutne arcydzieła inżynierii, wychowywane przez mniej niż milion pracowników i kontrowersyjne poprawki.

Przypomnijmy sobie najtrwalszą serię w historii firmy.

1. Era „nie do zabicia”: Nikon D700, D300s, D3s (2007–2010)

To jest szczyt marginesu bezpieczeństwa. W tych aparatach Nikon zastosował ostrza migawki z włókna węglowego i tytanu najpotężniejsze elektromagnesy samodiagnostyczne.

• Nadal przynoszą mi aparat D700 do czyszczenia matrycy w seriach **600 000–750 000 klatek**! Migawka jest oryginalna.
• D3s posiadały mechanizm równoważący, pozwalający na wygładzenie uderzenia kurtyn, dzięki czemu lamele nie pękały o amortyzator nawet podczas fotografowania długimi seriami.

2. Era „ulubieńców”: Nikon D90 i D7000

Nikon D90 to główna legenda uprawy. Przy zasobach paszportowych wynoszących zaledwie 100 000 pracowników, w rzeczywistości 8 na 10 osób przyjeżdżających do Moje zdjęcie D90 **180 000 – 250 000 klatek**.

3. Leć w maści: Historia pierwszej partii Nikona D600

Musimy szczerze mówić o błędach. W 2012 roku w D600 z powodu nieprawidłowego składu smaru napędu migawki na matrycy leciały mikrokropelki oleju. Nikon przyznał się do wady, bezpłatnie wymienił migawkę i wypuścił aparat zaktualizowana wersja D610.

Ocena przetrwania migawki według epoki

Seria/Epoka	Modele	Mistrzowska ocena przeżywalności
Monobloki i profesjonaliści	D3, D3s, D700, D4s, D850	5+ (Pielęgniarka z 3-5 zasobami)
Zaawansowana klasa amatorska	D90, D7100, D7200, D750	4+ (Niezawodny środek)
Pierwsze rewizje pełnych klatek	D600 (pierwsze partie 2012)	Wymagana wymiana gwarancyjna żaluzji