Sekret praktyki: nie wszystkie 100 000 mil są równie przydatne!

Często w warsztacie widzę identyczne aparaty z tym samym numerem EXIF ​​(np. 80 000 klatek), ale absolutnie odmienny stan techniczny zasłon.

Dlaczego migawka tuszy wygląda na zużytą do granic możliwości po fotografie ślubnym lub studyjnym i dlaczego migawka fotografa krajobrazu wygląda jak nowy facet? Przyjrzyjmy się fizyce procesu.

1. Strzelanie ciągłe (Ciągłe wysokie/CH) i ogrzewanie lameli

Kiedy reporter lub fotograf sportowy naciśnie spust w trybie „CH” przy 8-10 klatkach na sekundę, Zespół kinematyczny do napinania kurtyn pracuje na granicy swoich możliwości.

• Przy długich seriach (40–50 klatek jednorazowo) tarcie lamelek o prowadnice będzie powodować miejscowe przegrzanie elementy metalowe i teflonowe.
• Smar w zawiasach nagrzewa się, upłynnia i jest wypychany ze stref roboczych pary ciernej. Zużycie wzrasta wraz z wykładniczy!

2. Światło pulsacyjne w studiu (High Speed ​​Sync HSS/Auto FP)

W studiu, podczas pracy z bardzo krótkimi czasami otwarcia migawki w trybie **Auto FP (High-Speed Sync)**, migawka nie otwiera się całkowicie - pomiędzy pierwszą i drugą zasłoną biegnie wąska szczelina. W tym momencie generator błysków podaje serię impulsów.

Obciążenie wibracyjne na sprężynach powrotnych zasłon przy czasach otwarcia migawki 1/4000 - 1/8000 s jest maksymalne.

Porównanie zużycia dla różnych rodzajów strzelectwa

Gatunek filmowy	Intensywność odcinka	Wskaźnik zużycia na 100 tys. klatek
Krajobraz/architektura	Ramy pojedyncze (S)	Minimalne (migawka wytrzymuje ponad 300 tys.)
Portret studyjny (błysk HSS)	Singiel + krótkie serie	Średnio-wysokie zużycie
Reportaż / Sport / Wesela	Seria ciągła (CH)	Maksymalne (zużycie udarowe zawiasów)