Ultrawysoka rozdzielczość i ryzyko zastosowane w FUJIFILM GFX100 II

FUJIFILM GFX100 II to absolutne ukoronowanie osiągnięcia w świecie cyfrowego średniego formatu. Aparat ma fenomenalną matrycę o rozdzielczości 102 megapikseli, może nagrywać wideo w rozdzielczości 8K i wytwarza niesamowitą liczbę 8 klatek na sekundę. To bezkompromisowe narzędzie do filmowania na poziomie Hollywood, wysokobudżetowego połysku i reklamy komercyjnej. Kupno takiego sprzętu na rynku wtórnym zawsze wiąże się z ogromnym stresem, gdyż koszt błędu liczony jest w setkach tysięcy rubli.

8 klatek na sekundę na gigantycznej migawce średnioformatowej to szalone obciążenie. Jeśli aparat był używany podczas dynamicznych sesji modowych, gdzie modelki są w ciągłym ruchu, liczba klatek w ciągu zaledwie miesiąca może przekroczyć granicę kilkudziesięciu tysięcy. Dlatego sprawdzenie licznika przed transakcją jest najważniejszym etapem diagnostycznym.

Margines bezpieczeństwa zespołu migawki 100-megapikselowego potwora

Aby migawka nie wytwarzała mikrowibracji, które mogłyby rozmyć 102-megapikselowy obraz, a jednocześnie działała z prędkością 8 kl./s, inżynierowie Fujifilm musieli stworzyć prawdziwy majstersztyk mikromechaniki. Mechanizm GFX100 II wyposażony jest w wyrafinowany system magnetycznych zawieszeń i amortyzatorów. Deklarowany gwarantowany zasób tego systemu to niesamowite 400 000 operacji dla tego formatu.

To kolosalny margines bezpieczeństwa. Jeśli znajdziesz używany aparat z 50-70 tysiącami klatek, to właśnie był testowany. Jednakże zużycie zależy nie tylko od liczby kliknięć, ale także od częstotliwości intensywnego, ciągłego fotografowania. Znajomość dokładnego przebiegu z dziennika systemowego jest gwarancją przejrzystości transakcji.

Analiza metadanych GFX100 II: Ufamy tylko EXIF

Procesor najnowszej generacji (X-Processor 5) utrzymuje ciągły dziennik telemetryczny stanu wszystkich systemów kamer. Każdy ruch kurtyn migawki jest ściśle rejestrowany i chroniony sprzętowo przed ingerencją użytkownika. Numeru tego nie można zresetować za pomocą menu.

Za każdym razem, gdy migawka jest zwalniana, bieżący licznik migawki jest zapisywany w ukrytym bloku metadanych (MakerNotes) w wygenerowanym pliku. Aby odzyskać te informacje, nie potrzebujesz narzędzi. Wystarczy oryginalne zdjęcie (zalecany format RAW/RAF), które nie zostało poddane obróbce w Lightroomie lub Photoshopie.