Efsanevi Canon EOS-1D Mark II muhabirinin aşınma değerlendirmesi

Canon EOS-1D Mark II, röportaj fotoğrafçılığının altın çağından kalma bir dinozordur. 2004 yılında 8,2 megapiksel APS-H sensörle piyasaya sürülen bu fotoğraf makinesi, Olimpiyatlar ve Dünya Şampiyonalarında spor foto muhabirlerinin vazgeçilmez silahı oldu. Bugün bu kamera, koleksiyonerler, "cesur" piksel uzmanları ve mütevazı bir para karşılığında yok edilemez bir "bir" e ihtiyaç duyanlar tarafından satın alınıyor. Ancak kilometreyi kontrol etmeyi satın almadan önce en önemli adım haline getiren onun yaşı ve profesyonel geçmişidir.

Muhabirler seri halinde film çekiyor. 1D Mark II, saniyede 8,5 karelik bir makineli tüfek üretir. Yaşamlarının 20 yılı boyunca bu karkasların çoğu muazzam miktarda malzemeyi filme aldı. Bugün 100 binden az kareye sahip "canlı" bir araba bulmak hayal dünyasının dışında bir şey. Bu nedenle bu efsaneyi satın alırken zırhlı gövdesinde tam olarak ne kadar kaynak kaldığını bilmelisiniz.

Zırhlı deklanşör ve 200.000 kare kaynağı

EOS-1D serisinin tasarımı, fotoğrafçılık endüstrisinde güvenilirlik standardını belirliyor. Mark II aksiyonu en zorlu koşullara dayanacak şekilde tasarlandı: şiddetli yağmur, dondurucu soğuk ve stadyum tozu. Metal çıtalar ve ağır hizmet tipi ayna kaldırma mekanizması, silah sesine benzer bir ses üretir. Bu düğümün resmi kaynağı 200.000 işlem seviyesinde belirtiliyor.

Uygulamada, birkaçı genellikle ilk deklanşör değişiminden önce 300-400 bin kare çekti. Ancak kameranın yaşı göz önüne alındığında (20 yıldan fazladır!), metal yorgunluğu ve yağlayıcının kuruması kaçınılmazdır. 250 bin kilometrelik bir 1D Mark II satın alırken, yedek parçalarının bulunması artık son derece zor olan panjurun pahalı onarımlar gerektirebileceği gerçeğine hazırlıklı olmalısınız.

Eski RAW dosyalarından sistem kilometre günlüğü nasıl okunur

Genellikle kilometre bilgisini gizleyen modern amatör Canon kameraların aksine, profesyonel olanlar (1D Mark II dahil) çekilen her çekimi titizlikle kaydetti. Ancak 2000'li yılların başındaki meta veri kayıt protokolleri günümüzden farklıydı.

Deklanşör Sayısı, MakerNotes RAW (.CR2) veya kameranın oluşturduğu eski TIFF dosyalarındaki derin sistem etiketlerine yazılır. Düzenli görüntüleme programları bu bilgiyi çıkaramaz; eski DIGIC II işlemcilerin belirli mimarisiyle çalışabilen özel ayrıştırıcılara ihtiyaç vardır.